Wartości, jakimi kierowali się średniowieczni wojownicy

Wszystko o naszym zdrowiu i urodzie

Wartości, jakimi kierowali się średniowieczni wojownicy

przez Krzysztof84 » Wt maja 23, 2017 12:47 pm

Rycerz wymagał w treści być idealnie urodzony. Prowadzę "w istocie", ponieważ ważna było stanowić wybranym na rycerza za szczególne sukcesy bojowe. Ważna było dodatkowo - plus to sprowadzało się coraz częściej w kontaktu z rozwojem miast i nasilaniem się ich zadania - nabyć ten przywilej. We wspomnianych utworach jednak każdy z bohaterów szczycił się efektownym drzewem genealogicznym. Synów dużych było wśród nich kilka, bo i mało było trzeba, by tytuł monarchy piastować. W grup celtyckiej wystarczyło być władcą połowy polskiego powiatu, by nazywać się królem. Rycerz miał promieniować sylwetką i wdziękiem. Urodę tę podnosił zwykle strój mówiący o powołaniu do przyjemna i drogich kamieni. Nie lada jaka wymagała być również zbroja i uprząż. Czarnowski przypomina, że słowo noblement znaczyło u kronikarza IV wyprawy krzyżowej tyle, co "bogato, wystawnie, wspaniale". Męska uroda, jak o tym obecnie pisałam gdzie indziej, kończy się szczególnie stanowić w ethosie mieszczańskim, gdzie zastępuje ją charakter pełen godności, wygląd lubiany i gdzie warunek urody montuje się już tylko kobiecie, oczywiście jak j ej się zostawia pokrywanie się biżuterią, która też w XVIII stuleciu podnosi więcej i strój męski. Rycerz wymagał być odporny. Działanie taż była potrzebna do dźwigania zbroi, która ceniłam 60-80 kilo. Grupę tę przejawiał zwykle, jak Herakles, od dziecka. W samej z północnych legend, jej bohater, Beowulf, gość z daleka, żeby uwolnić Duńczyków od strasznego potwora, który zakradał się w ciemności i kończył co znamienitszych rycerzy, stacza z potworem straszną walkę odrzucając wszelką broń, by okazać siłę, która mu idzie ukręcić łeb potworowi gołymi rękami. Razem z obecną tradycją Sienkiewicz czyni Zbyszka z Bogdańca od małości tak dużym, że skoro ściskał gałąź drzewa, sok spośród niej wyciskał, a jeżeli w dwunastym roku bycia opierał kuszę o ziemię, tak korbą zakręcał, że przeciętny dorosły aby właściwie tegoż nie zrobił. Znaczenie siły fizycznej będzie - jak widzą niektórzy - umniejszał stopniowo rozwój technologie. Od rycerza oczekiwano, aby był zazwyczaj zaprzątnięty swoją sławą. Szlacheckie pochodzenie jest wówczas do siebie, że mężczyzna, któremu przysługuje, stanowi daleko chciwy sławy niż pozostali. Musiała ona ciągłego podtrzymywania, ciągłej próby. Yvain, rycerz z lwem z historie Chretien de Troyes, nie że pozostać przy świeżo poślubionej żonie. Przyjaciele pilnują, by nie gnuśniał i żeby miał, co winien swojej uwadze. Więc wypada chodzić w badaniu okazji do walki. "Skoro tu wojna, tu zostanę" - powiada sobie rycerz w jakiejś z ballad Marie de France. Jeżeli wojny nie ma, to idzie się dalej wyzywając pierwszego spotkanego jeźdźca dla ustalenia tego, co wymienia się dzisiaj pecking order, czyli dla ustalenia właściwej hierarchii, w jakiej wielkość chce od czci oraz formy rycerzy pokonanych. Żaden rycerz nie słucha spokojnie o cudzych sukcesach. Jeden z rycerzy, prezentowany w cytowanych balladach, musi się zmierzyć z dalekim kolegą, którego sława do niego wchodzi, bo - jak mówi - zazdrość mu kąsa serce. "Zdumiał się wielce, że tutaj w terenu oraz różni taką sławę mają, gdyby on funkcjonowań chciałbyś ważny w świecie." "Wśród pięciuset jeszcze by za pierwszego uszedł" - pisze o kolejnym rycerzu ta jedyna autorka. Wspomniany już Yvain ze lwem, rewanżując się za krewnego, zabija męża pewnej damy. Ta rozpacza, wyrywając sobie włosy i rozrywając paznokciami ciało, ale stawia się przekonać trzeźwej dwórce, żeby wyjść za mąż za zabójcę. "Z dwóch rycerzy w pojedynku, pyta wierna służebna, kto lepszy: czy ten, kto zwyciężył, czy tenże, kto został zwyciężony?" Ponieważ reakcję na kwestię tego, kto zwyciężył, jest podstawowa, wdowa czyni mu własną rękę tak szybko, że zapasy jadła nagromadzone na stypę pogrzebową mogą działać za ucztę weselną. Nie traktuje co spełniać dobrych uczynków, jeżeli się nie chce, żeby były dane. Duma jest w duzi usprawiedliwiona, byle nie przesadna. Dla tejże stanowi się termin dćmesure, odpowiadający Homerowemu hybris, i tąż, gdy nadmierna, stosuje się bardzo surowo. Współzawodnictwo w decydowaniu swego prestiżu idzie do stratyfikacji w ramach wojującej elity, aczkolwiek w wartości wszyscy rycerze są być sobie swoi, co w relacjach związanych z królem
Arturem symbolizowane jest, jak wiadomo, przez zasiadanie dookoła okrągłego stołu. Ze powodu na określoną obawę o prestiż w walce żądanie od rycerza energii stanowi w wszyscy uzasadnione. Jej wada jest najmocniejszym obwinieniem. Obawa, że się prawdopodobnie stanowić posądzonym o tchórzostwo, prowadzi do łamania elementarnych zasad strategii, co z zmiany ciągnie za sobą bardzo często zgubę rycerza i masakrę ludzi jego wszystkich.
 
Posty: 20
Dołączył(a): Cz wrz 08, 2016 6:54 pm
Lokalizacja: Poland

Kto przegląda forum
Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości
cron